Lexikon rostlin

Świerk

Fichte

Świerk jest w Niemczech często sadzonym drzewem iglastym, ktόry ma małe wymagania glebowe i klimatyczne i bardzo szybko rośnie. Wysokością dochodzi do 60 m, a wiekiem nawet do 500 lat. Jest wiele rodzajόw świerka, z tym że tylko świerk biały ma znaczenie w leśnictwie. Ludowe określenie tego drzewa to „świerk pospolity”.

Świerk, podobnie jak jodła, należy do rodziny sosnowatych (Pinaceae). Zachowuje w zimie swoje krόtkie, ostre igły i ma na gałęziach zwisające w dόł szyszki, ktόre spadają w całości.

Świerki mają płytki system korzeniowy, co można łatwo zobaczyć, gdy zobaczymy świerki przewrόcone przez wichurę. Wystaje wόwczas wielka tarcza korzeni. Jodła z kolei ma korzeń palowy, dlatego też prędzej się złamie niż zostanie wyrwana. 

Świerk zawiera w szyszkach, pniu i gałązkach żywicę i olejek eteryczny. Igły zawierają prawie tylko olejek eteryczny, ktόry zresztą bardzo mocno czuć, jak igłę przełamiemy.

Olejki eteryczne pozyskuje się z młodych gałązek dzięki destylacji parowej. Zapach jest rόżny, w zależności od tego, z jakiego rodzaju świerka pochodzi. Zdecydowanie najlepszy „leśny zapach” ma olejek eteryczny ze świerku sybiryjskiego (Abies sibirica).

Składniki:

olejek eteryczny, flawonoidy.

Zastosowanie:

ogόlnie jako środek do nacierania w formie roztworόw alkoholowych, maści, żeli, emulsji i olejόw oraz jako dodatek do kąpieli w produktach do pielęgnacji ciała i lekach.

 
© 2017 Kneipp. Wszelkie prawa zastrzeżone.